امام اولاد نبى و كزيدهء نسل على ابو جعفر محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب كرّم اللّه وجهه و رضى عنهم و نيز كويند كنيت وى ابو عبد اللّه بود و بلقب وى را باقر خواندندى مخصوص بود وى به دقايق علوم و به لطايف اشارات اندر كتاب خداى عزّ و جلّ وى را كرامات مشهور بود و آيات ازهر و براهين انور و كويند ملكى وقتى قصد هلاك وى كرد كس فرستاد به دو چون به نزديك وى اندرآمد از وى عذر خواست و هديه داد و به نيكوئى باز كردانيد كفتند ايّها الملك قصد هلاك وى داشتى ترا با وى ديكركونه ديديم حال چه بود كفت چون وى به نزديك من اندرآمد دو شير ديدم يكى بر راست و * يكى بر چب وى و مرا مىكفتند كه اكر تو به دو قصد كنى ما ترا هلاك كنيم ، و از وى روايت آرند كه وى كفت اندر تفسير كلام خداى عزّ و جلّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ قال كلّ من شغلك عن مطالعة الحقّ فهو طاغوتك بازدارندهء تو از مطالعت حقّ طاغوت تست بنكر تا بچه چيز محجوبى بدان حجاب بازماندهء و آن حجاب * تست به ترك آن حجاب بكوى تا بكشف اندر رسى و محجوب ممنوع باشد و ممنوع را نبايد كى دعوى قربت كند ، و از خواصّ وى يكى روايت كند كى چون از شب لختى برفتى و وى از اوراد فارغ كشتى آواز بلند بركرفتى بمناجات و كفتى الهى و سيّدى شب اندرآمد و ولايت تصرّف ملوك بسر آمد و ستاركان هويدا شدند بر آسمان و خلق بجمله بخفتند و ناپيدا شدند صوت مردمان بياراميد و چشمشان به خفت و از در * بنو اميّه رميدند و بايستهاى خود نهفت و بنو اميّه درهاء خود اندر بستند و پاسبانان بر